زهر خند های مهمان آلمانی در رابطه با دولت مردان دولت فخیمه مان را، هدیه ی یک جعبه شکلات گران قیمت سوییسی اش هم شیرین نکرد که نکرد. او می نالید از فشار های آمریکا مبنی بر عدم فروش تکنولوژی به ایران، می نالید از عدم همکاری شرکت های دولتی. می گفت از ترجیح آلمان برای کار با شرکت های خصوصی و ... . گفت که خود نیز از اهالی سیاست است و عضو گروه خانم مرکل.
از شرکت که به در شدم با فروغی عزیزمان می خواندم و می راندم و برای همکاران همراهم غیبت او را می کردم. حالا نشسته ام در خانه پشت این میز رایانه ام، با کله ای باد کرده از حرف های این اجنبی، دارم شناسنامه ی شکلات ها را می خوانم و یکی یکی امتحانشان می کنم و با خودم فکر می کنم، چرا ما ایرانی ها تکلیفمان با خودمان روشن نیست.

