اول این که خدا را شکر که همسری روشن فکر نصیبم شد که هر روز کتک نمی زند من را و بی چک و چانه و التماس، می رود دفتر خانه و اجازه می دهد که گذرنامه ام را تعویض کنم.
دوم این که باز هم خدا را شکر که اسباب تبرج از ما جماعت نسوان دور شد و پاچه های شلوار هایمان به زور و بی زور کشیده شد روی چکمه هامان.
سوم این که ما تا به حال هرچه قیمت نفت بالاتر می رفت، خوش حال تر می شدیم. حالا نگو عده ای از سال ۳۸ مشغول ثابت کردن این نکته هستند که بالا رفتن قیمت نفت، یکی از عوامل تورم است.
و سرانجام ما که از دو سال پیش تا امروز هر چه مواد اولیه و مصرفی از اروپا خریدیم برای کارخانه، یا افزایش قیمت نداشته اند یا اگر داشتند، بسیار ناچیز بوده است. قیمت حمل و نقل هم تا آن جایی که من می دانم سه برابر نشده است. پس عجب گران فروش های بی شرافتی هستند این ها که به کشور ما مواد مصرفی می فروشند.
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم آذر 1386ساعت 22:29 توسط مرجان سجادی
|
