بگذريم از جماعت چيپس و پفك و ساندويچ خور كه آن جا هم دست بردار نبودند. خواهران حراست هم كه وسط برنامه مشغول انجام وظیفه مقدس و مچ گيري از خانم هايي بودند كه مخفيانه فيلم و عكس مي گرفتند. تحويل دادن موبايل ها و گرفتن شماره و بازرسي كامل بدني هم كه هيچ. صدابرداری ضعيف تالار وحدت را هم که زير سبيلي رد كنيم، شنيدن صداي خانم سيمين غانم بسیار برایم لذت بخش بود و صمیمیت اش قابل تحسین.
پ.ن: خانم هايي كه اغلب مي نالند از مردهايشان، از اول برنامه آهنگ"مرد من" را درخواست مي كردند. امان از دست خودمان.
+ نوشته شده در یکشنبه یکم اردیبهشت 1387ساعت 12:45 توسط مرجان سجادی
|
