فیلم که تمام شد، نفس کشیدم، یک سیگار آتش و فک ام را که با بی شرمی آویزان شده بود جمع کردم. ابرو ها را هم که به بالاترین مکان ممکن در پیشانی رفته بودند را به پایین کشیدم.
می خواهم بگویم که فیلم نفس گیری ست.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم بهمن 1387ساعت 19:1 توسط مرجان سجادی
|
